Chalki (Halki)

    Chalki (Halki), na którą prom z Kamiros Skala na Rodos płynie 1,5 godziny, jest ładna, gościnna i popularna, mimo nieurodzajnej skalistej ziemi i braku źródeł wody pitnej. Portowe Emborio. jedyna tutejsza miejscowość, oferuje sporo tawern przy nabrzeżu i mnóstwo miejsc noclegowych w odrestaurowanych rezydencjach, ale większość z nich od kwietnia do października wykupują trzy brytyjskie biura turystyczne. Cerkiew Agios Nikolaos, szczyci się najwyższą dzwonnicą w całym Dodekanezie, której niemal dorównuje pobliska wieża zegarowa.

    Jedyna na wyspie piaszczysta plaża - sztucznie dopiaszczana - znajduje się w zatoce Pondamos, 400 m na zachód. W górze widać wioskę Chorio, opuszczoną, od połowy XX w. Ze zrujnowanej fortecy joanitów roztaczają się wspaniałe widoki. Bulwar Tarpon Springs, zbudowany za pieniądze poławiaczy gąbek z Chalki, którzy wyemigrowali na Florydę, przedłużono aż do klasztoru Agios Ioannis na północnym zachodzie wyspy. Jeżeli nie trafi się okazja, z Chorio idzie się tam dobre 2 godziny. Do ładnych zatoczek, takich jak Areta czy Dio Giali na północnym wybrzeżu, albo Trachia pod zamkiem, dotrzeć można tylko promem. W przeciwnym razie pozostaje spacer do mniej ciekawych zatoczek Giali Kania.

    Pomiędzy Chalki a Rodos leży Alimia (Alimnia), opustoszała od czasów II wojny światowej, mimo że dysponuje źródłem wody pitnej i doskonałym kotwicowiskiem. Mieszkańcy pomagali aliantom pod samym nosem włoskiej włoskiej armii, która miała tu bazę okrętów podwodnych. Kiedy wyszło to na jaw, wyspiarzy deportowano na Rodos i Chalki. Ci, którzy powrócili, wyjechali ponownie w latach 60. Zamek joanitów, ładna cerkiew, kamieniste plaże, czysta woda i ruiny domów sprawiają, że wyspa stała się popularnym miejscem na piknik, tak dla miejscowych, jak i turystów; w sezonie wypasa się tu także owce z Chalki.

Źródło: Przewodnik Podróże marzeń "Wyspy Greckie" GW